PROPEDEUSE
Semester: I-UCD [User Centered Design]
Reflectie:
Met twee vingers in mijn neus ben ik versneld door mijn MBO-opleiding gevlogen. Na 3 jaar (werk-) ervaring opgedaan te hebben heb ik besloten opnieuw de schoolbanken in te duiken; als propedeuse student aan de HAN. Terwijl ik tijdens mijn vorige studie vooral genoot van het studentenleven, had mijn instelling ditmaal een ommekeer gemaakt: Ik wilde echt nieuwe dingen leren en was bereid mezelf hierin volledig uit te gaan dagen.
Het studeren was wel even wennen en hierin moest ik, zeker in het begin, echt mijn draai vinden. Het typen van (reflectie)verslagen ging vooraf aan buitengewoon veel denkwerk; het presteren voor een cijfer maakte me ineens ongekend bewust van mijzelf, evenals het werken in groepsverband.
Want wat werd er nou eigenlijk echt van mij verwacht? In ieder geval lagen m’n eigen verwachtingen tegenover mijzelf erg hoog en was deze studie voor mij hèt moment om het meeste uit mezelf te halen. En dat heb ik dan ook gedaan.
Ik merkte dat mijn (werk)ervaring in mijn voordeel werkte en de moeilijkheidsgraad van de propedeuse voor mij niet de grootste uitdaging vormde. Het motiveerde me juist om zelf de uitdagingen op te zoeken en net even dat beetje extra te geven. Hier haalde ik mijn voldoening uit en de positieve feedback die daarop volgde motiveerde mij des te meer.
Ik kan dan ook toegeven dat ik met trots terugkijk op het werk dat ik tijdens de propedeuse heb opgeleverd. De handtekening die ik mocht zetten onder het propedeusecertificaat, welke Cum Laude behaald werd, was voor mij dan ook de kers op de taart. Maar zo’n gedreven instelling komt natuurlijk met een prijs. Ik was kapot. Een jaar lang heb ik mezelf tot het uiterste gedreven en ben ik te koppig geweest om gehoor te geven aan het advies van buitenaf: rustiger aan doen.
Ook tijdens het samenwerken werden mijn vaardigheden op de proef gesteld. Hoewel het werken in teamverband normaliter geen probleem voor mij vormt, merkte ik dat mijn gedrevenheid en perfectionisme mij tijdens het ontwerppracticum soms flink in de weg zaten. Mijn drang om zelf te touwtjes in handen te hebben, maar ook de moeite die ik heb met delegeren van taken en hanteren van conflicten, maakt dat ik het samenwerken als stressvol heb ervaren.
Het volgende studiejaar staat dan ook in het kader van ‘keep calm and man the fuck up’.
Skills:
Leerdoelen:
- Minder streng zijn voor mijzelf, maar juist naar anderen als dat nodig is.
- Het experimenteren en onderzoeken van alternatieven tijdens het onderzoeksproces en minder gericht zijn op het direct verkrijgen een ‘goed’ of ‘mooi’ resultaat.




