Een virtueel buurthuis maakt ook in tijden van Corona de interactie tussen buurtbewoners mogelijk en stimuleert de verbinding in de wijk op haar eigen digitale manier.
Gedurende het ontwerppracticum heb ik, samen met m’n projectgroep, onderzoek gedaan naar een manier waarop we een waardevolle oplossing kunnen bieden voor buurthuis ’t Huukske. Ons werd gevraagd om middels Transmedia Storytelling bij te dragen aan het zichtbaar en ervaarbaar maken van de diversiteit binnen de wijk en de drempel voor onderling contact en wederzijdse verbinding te verlagen. Met behulp van de Design Thinking-methode IDEO hebben we dit ontwerppracticum iteratief doorlopen volgens de volgende fases: Discovery, Interpretation, Ideation, Experimentation en Evoluation.
De casus
In de omringende wijk Lombok woont een gemengd gezelschap van o.a. oud Lombokkers, veel eenpersoonshuishoudens en hardwerkende jonge gezinnen met kinderen. Hoewel het gebouw dient als middel om elkaar te ontmoeten, lijkt de drempel om naar ’t Huukske te komen en daar actief deel te nemen nu voor veel groepen – om verschillende redenen – nog te hoog. Ook het organiseren van evenementen en het binnenhalen van nieuwe doelgroepen is een uitdaging waar ze momenteel voor staan.
’t Huukske wil het spel gebruiken om cohesie tussen de verschillende groepen te optimaliseren of een positieve rol te kunnen bieden vanuit het doorbreken van vastgeroeste overtuigingen. Op die manier wil het buurthuis meer verbinding creëren tussen de doelgroepen en stakeholders en daarbij een betekenisvolle en duurzame buurthuiskamer aanbieden met een divers aanbod aan activiteiten voor een divers publiek.
Probleemstelling
De drempel om naar buurthuis ’t Huukske te gaan en daar actief deel te nemen is voor veel groepen nog te hoog. Ook het organiseren van diverse evenementen en het binnenhalen van nieuwe doelgroepen ervaren ze als een uitdaging. Dit weerhoudt het buurthuis in het kunnen aanbieden van een divers aanbod aan activiteiten voor een divers publiek en het zijn van de buurthuiskamer waar ze naar verlangen.
Vraagstelling
Hoe kunnen we, middels een transmediaal verhaal, bijdragen aan het zichtbaar en ervaarbaar maken van de diversiteit van bewoners in de wijk Lombok en zodoende de drempel voor onderling contact en wederzijdse verbinding stimuleren?
HET CONCEPT
Het virtuele buurthuis
Juist in tijden van de Coronacrisis willen we de buurtbewoners van Lombok een betekenisvolle omgeving kunnen aanbieden waarin men elkaar alsnog kunnen ontmoeten en activiteiten ondernomen kunnen worden. Dat heeft ons gebracht tot het concept van een virtueel buurthuis.
Een online buurthuis maakt namelijk ook in deze tijden de interactie tussen buurtbewoners mogelijk en stimuleert de verbinding in de wijk op haar eigen digitale manier. Daarin kan het virtuele buurthuis als hulpmiddel dienen om buurtbewoners op een laagdrempelige en veilige manier alvast kennis te laten maken met elkaar en zodoende de drempel te verlagen om het fysieke buurthuis in de toekomst te bezoeken.